Eindelijk was het dan zover! Na een jaar uitstel vanwege Covid 19 hebben we toch de stap gezet: Wij zijn getrouwd! In deze blogpost vertellen wij alles over deze prachtige dag!

Geschreven door: Cindy Dijksman

FOTO’S ZIJN GEMAAKT DOOR ANITA KORPORAAL FOTOGRAFIE & STUDIO YOANIQUE

__________________

Eigenlijk zouden wij vorig jaar op 29 mei 2020 (de verjaardag van mijn moeder) in het huwelijksbootje stappen, maar door COVID moesten wij deze helaas een jaartje verschuiven omdat onze trouwlocatie dicht was vanwege de lockdown. Begin 2021 zaten wij hem wel te knijpen omdat er nog geen goede vooruitzichten waren. We waren bang dat we het weer een jaar moesten uitstellen, maar in februari kregen wij een positief bericht van onze trouwlocatie dat de bruiloft, ondanks de maatregelen, toch door kon gaan aangezien ze een officiële trouwlocatie zijn. Het was de komende maanden afwachten of de vaccins hun werk zouden doen en er steeds meer versoepeld kon worden.

In april mocht de horeca weer open en werden er steeds meer dingen versoepeld waardoor er steeds meer mogelijk werd voor de bruiloft! Zo konden wij 50 mensen uitnodigen (we hebben het alsnog bij 30 man gehouden) en konden we na de ceremonie heerlijk met elkaar eten en na kletsen.

Eindelijk was het dan zover! Het was 29 mei! Stef heeft gewoon in ons huis geslapen en is ’s ochtends vroeg naar z’n ouderlijk huis in Ridderkerk gereden. Ik bleef achter en had nog tijd over om de boel in de voortuin even snel te versieren voordat mijn schoonmoeder, Mieke (kapster) en Anita (fotografe) arriveerden.

Mijn schoonmoeder kwam rond half 10 aan bij ons huis en de rest rond kwart voor 10. De fotografe maakte alvast wat prachtige kiekjes van mijn jurk die aan de deur van onze voorraadkast hing. Ondertussen was Mieke al bezig met het aanbrengen van de make up op mijn gezicht. Nadat de make up op mijn gezicht was aangebracht, was het tijd om de jurk aan te trekken! Ik maakte eerst nog een trip naar de wc want plassen met dat ding aan was gewoon mission impossible. Het korselet werd om mijn lichaam heen gebonden (ik snap niet hoe ze dat deden in de Victoriaanse tijd), en daarna werd de jurk over mijn hoofd heen getild. De tienduizend knopen die aan die jurk zaten gingen voorlopig nog niet dicht zodat ik nog even normaal kon ademen. Mieke ging daarna flink aan de slag met mijn haar om daar een kunstwerk van te maken!

Op Weddingdeco had ik voor mijn haar een band gekocht met rosegouden blaadjes en pareltjes erin. Mieke had van mijn haar een prachtig kunstwerk gemaakt! Mijn haar zat in een prachtige knot met een vlecht en de band zat er prachtig in verwerkt. Daarna was het zover. De knopen en ritssluiting van mijn jurk gingen dicht en het was even wennen dat zo’n jurk strak om je lichaam heen zit. Mijn schoonmoeder kreeg van haar dochter een app dat Stef klaar was en onderweg was naar ons huis. Op dat moment verstijfde ik helemaal! Ik had die nacht al geen goede nachtrust gehad omdat ik vol met zenuwen zat.

*DING DONG* De deurbel ging en mijn nervositeit werd alsmaar erger! De deur werd open gedaan, maar geen bruidegom, het was Mick (Videograaf) die even wat shots kwam vastleggen voor de video. Na een aantal detailshots, zag ik door het gordijn het silhouet van ons trouwvervoer! *DING DONG* De deurbel ging, en dit keer was het wel de bruidegom! Terwijl Stef buiten achterstevoren stond, werd ik langzaamaan naar buiten geloodst door mijn schoonmoeder. De second shooter (Yoanique) stond ook al klaar om foto’s te schieten. Op het seintje dat hij mocht omdraaien stonden we elkaar met grote ogen en open mond aan te staren! Hij had een prachtig donkerblauw pak aan met een crème witte stropdas en manchettenknopen van ‘The Master Shield’ van Legend of Zelda. En zijn liefste lach waar ik op gevallen ben is in de loop der jaren niet veranderd! Stef heeft op deze dag wel honderden keren tegen mij gezegd hoe prachtig hij mij vond!

Nadat de spanning van mijn schouderbladen was afgevallen, Stapten wij in de Blue Ocean Volkswagenbus (Gehuurd van WeLoveOldtimers). De chauffeur, Geert, reed ons naar de eerste locatie waar we een photoshoot gingen houden.

We arriveerden bij het Energiehuis in Dordrecht want het leek ons hartstikke tof om binnen bij het restaurant Khotinsky foto’s te laten maken. Het pand heeft een beetje een industriële vibe en het zonlicht die door de grote ruiten het interieur van het restaurant bekleedde maakte het helemaal af!

Beide fotografen en videograaf hebben zich helemaal kunnen uitleven op deze locatie! We hebben ook gebruik kunnen maken van de trappen van poppodium Bibelot. De fotografen komen met allerlei ideeën om ons op een mooie manier vast te leggen en wij zeiden dan soms tegen elkaar dat we benieuwd waren wat daar dan uit zou komen, maar na het zien van een paar foto’s waren wij al zeer enthousiast!

Na een uurtje foto’s maken stapten we de Volkswagenbus in om naar Bergschenhoek te rijden waar we de laatste foto’s gingen schieten en daarna de ceremonie gehouden werd. Alles verliep volgens schema en onderweg reden er heel veel mensen langs die ons na zaten te toeteren en uitbundig naar ons zaten te zwaaien. Na een rit van een half uur arriveerden wij bij de Bergsche Plas, een natuurgebied gelegen vlak achter Rotterdam. In dat natuurgebied bevindt zich ook een restaurant (onder dezelfde naam) waar we onze ceremonie gingen houden.

Eenmaal aangekomen op de locatie reden we de natuur in om daar nog een paar kiekjes te schieten! Gelukkig zat het weer heel erg mee en hadden een mooie blauwe lucht met lekker veel zon! De afgelopen weken hebben wij echt zitten knijpen omdat het wekenlang geregend had maar gelukkig gunden de weergoden ons een prachtige zonnige dag!

De fotografen voelden zich één met de natuur en hebben ook hier flink hun best gedaan. We wisten op een gegeven moment niet waar we naartoe moesten kijken met drie camera’s op je gericht!

Na een aantal kiekjes was het ineens 3 uur, dus we moesten snel met het busje naar de trouwlocatie racen die een paar meter verderop lag aan het water. Nadat we afgezet werden door Geert, was het tijd om afscheid te nemen van hem en het Volkswagenbusje.

Onze familieleden en vrienden stonden al met elkaar een babbeltje te maken onder de verkoelende festivaltent verlicht met prikkabels. We stapten erheen en op dat moment schoot ik een beetje vol van de emoties, want sommige mensen hadden we al sinds de eerste lockdown niet meer gezien en het was fijn om te zien dat iedereen gekomen was en genoot van de dag! Na een paar babbeltjes met elkaar was het dan eindelijk zover: de ceremonie kon eindelijk plaats vinden!

Stef liep samen met zijn moeder richting het altaartje gelegen onder een grote boom met uitzicht op het meer. Daarna mochten mijn vader en ik richting het altaar lopen en overhandigde hij mij aan Stef. De trouwambtenaar, Ilonka Hoff, heeft de ceremonie echt goed voltrokken! Ze kwam aan met verhalen die onze beide ouders en mijn neef over ons geschreven hadden, daarna heeft ze onze geloften voorgelezen en moesten we daarna het JA – woord zeggen. Ons kleine nichtje van 3, Aura, kwam vervolgens heel blij aangelopen met het ringendoosje en vroeg aan ome Stef of hij de ringen eruit wilde halen en eentje om mijn vinger wilde schuiven. Na het uitwisselen van de ringen, werden we verklaard als man en vrouw en mochten we elkaar zoenen!

Na het tekenen van het contract mochten de getuigen eindelijk opstaan en hun krabbel op papier zetten. Daarna werden we door iedereen gefeliciteerd en gingen we proosten onder het genot van een lekkere Jillz en een heerlijk stuk taart die door Bakkerij Voordijk is gemaakt! De taart had twee smaken: Champagne en aardbei.

Rond 6 uur gingen we met z’n allen eten en werden we verwend met eten van de barbecue. Iedereen was heerlijk aan het kletsen met elkaar en genoot van de sfeer, het eten en het zonnetje wat langzaam een oranje gloed achterliet op het meer. Rond 8 uur verlieten de gasten het terras en was het tijd om naar het hotel te gaan die Stef’s z’n ouders voor ons geregeld hadden voor de huwelijksnacht!

Wij zijn flink verwend op deze dag en zijn achteraf ook erg blij dat we het een jaar later konden verschuiven want er is zoveel veranderd in dat jaar! Ik ben 15 kilo afgevallen waardoor mijn trouwjurk drie maten verkleind moest worden, en mijn trouwring moest ook een slag kleiner want die viel zo van mijn vinger af! Ook hebben we dingen kunnen veranderen die vorig jaar in de planning stonden voor de bruiloft. Achteraf zijn we ook blij dat we het zo intiem konden houden, want na de ceremonie konden wij met iedereen even een babbeltje maken, wat je met een groot feest niet zo snel doet, kortom: dit was een dag om nooit meer te vergeten!

De dag was perfect zoals hij was en ik zou dit voor geen goud willen veranderen!

Binnenkort gaan we nog meer genieten want we gaan eindelijk weer op reis naar het buitenland na een jaar niet kunnen vliegen! Onze reis naar IJsland is geboekt, houd onze blog en Instagram pagina in de gaten voor meer updates!